Noorwegen Dit bergachtige deel van het Scandinavië schiereiland waar de oceaan majestueuze fjorden in het land heeft gekerfd en gletsjers de bergtoppen bedekken. Waar in de winter duisternis heerst en in de zomer de zon niet ondergaat.

uit 2015 tot 2017 (klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht naar de kunstenaar

Kleppstad 2

2017

Dit is het uitzicht op Kleppstad, gelegen  aan de Vestfjord, in de buurt van Henningsvær en Svolvær op de Lofoten. Hier heersten in het verleden de Vikingen Naast Noren leven in deze streek ook veel Sami, de oorspronkelijke bevolking van Noord-Europa. Het is een gebied voor mensen die van de natuur en van stilte en/of van vissen en bergbeklimmen houden. In de zomer gaat de zon hier niet, of slechts kort onder, dus de dagen zijn er lang. Zoals bekend in tegenstelling tot de winter, wanneer de dagen kort zijn of de zon helemaal niet opkomt, maar dan is er weer de kans om het spectaculaire Noorderlicht te zien.

Lavvu 5

2017

De Lavvu is de tipi van de Sami, een van de oudste inheemse volken van Europa. Al duizenden jaren gebruikte dit nomadenvolk uit het hoge noorden van Scandinavië en Rusland ze als schuilplaats wanneer ze de toendra doorkruisten met hun kuddes rendieren.                                                                                                                                     De traditionele Lavvu vertoont veel gelijkenis met de Indiaanse tipi, maar is vanwege het Scandinavische klimaat  steviger uitgevoerd. Ze hebben een bredere basis, zijn lager (wind) en hebben een houten deur als ingang (kou). Binnenin de Lavvu is een vuurplaats om de ruimte te verwarmen.   De rook kan ontsnappen door het gat in het dak. De Goahte, het winterverblijf, heeft een vergelijkbare constructie, maar wordt bedekt met turf of hout en aarde. De Lavvu worden nog steeds in Lapland gebruikt bij  trektochten en als zomerverblijf.

Lavvu 8

2017

De Lavvu, de traditionele tent van de Sami, vergelijkbaar met de Indiaanse tipi, is al duizenden jaren in gebruik bij dit nomadenvolk uit het hoge noorden van Scandinavië en Rusland, wanneer ze de toendra doorkruisten met hun kuddes rendieren. Het gat bovenin, waar de stokken die deze tent overeind houden doorheen steken, verschaft de rook van de vuurplaats die de ruimte verwarmt, een weg naar buiten. In dit geval schijnt de zon door het gat naar binnen en spelen de lichtstralen op het doek van de tent. Door de reflectie op het lichte doek verspreidt het licht zich gelijkmatig in de donkere ruimte van de brede tentbasis daaronder. In de winter zal het licht van de maan en de sterren waarschijnlijk een vergelijkbaar schijnsel veroorzaken.

Marmer Varangerfjorden 3

2017

Blokken marmer liggen hier zomaar aan de kust van de Varangerfjord in het uiterste noorden van Noorwegen, binnen de Arctische klimaatgordel. De Varangerfjord is ook nog eens de meest oostelijke fjord van Noorwegen (zelfs net zo oostelijk als Istanbul!) en grenst aan Rusland, wat te merken is aan de Russisch-Noorse straatnaambordjes. De fjord is ongeveer 100 kilometer lang en is een zeearm van de Barentszee. Het kustlandschap is afwisselend: er zijn zandstranden, maar ook maanlandschappen en bijzondere bergformaties met kleine vissersdorpjes ertussenin.

Nämforsen Golf 4

2017

  Dit watergeweld vindt plaats bij de Nämforsen stroomversnelling in Noorwegen. Deze rivier, de Ångerman, wordt bedwongen door een waterkrachtcentrale die er vlak voor ligt, maar tijdens de zomermaanden is dagelijks één van de sluizen geopend, zodat de Nämforsen weer in al haar kracht te bewonderen is. In het Stenen Tijdperk, toen de zeespiegel veel hoger was dan tegenwoordig, mondde de Ångerman-rivier uit in de Botnische Golf. In die tijd was dit een belangrijke ontmoetingsplaats, wat te zien is aan een van de grootste verzamelingen van rotstekeningen in Europa. Op de gladde afgesleten rotsen langs de oevers zijn ongeveer 2600 verschillende figuren gekerfd, waarvan de oudste dateren van rond 4500 jaar voor Christus. De meest voorkomende zijn elanden, maar er zijn ook zalmen, vogels, honden, mensen, schepen, zonnewielen en voetstappen. Deze plek is steeds verder van de kust komen te liggen, doordat de Botnische Golf 80 à 100 cm per eeuw omhoog komt. In de verre toekomst zal de hele Botnische Golf drooggevallen zijn.

Tjoalmmejávrre 1

2017

Dit is een dal in Noors Lapland, waar de plaatsnamen in het Noors zowel als in het Sami vermeld worden. Tjoalmmejávrre ligt in de gemeente Fauske, waarvan de Sami vorm Fuossko luidt. Overigens worden er in Lapland nog zes (soms sterk) verschillende Sami-talen gesproken (Noord-Sami, Zuid-Sami, Lule-, Skolt-, Enrare- en Kildin-Sami). Maar gelukkig kom je hier met Noors en Engels ook aardig uit de voeten.

Glomfjorden 8

2016

De Glomfjord ligt in het Saltfjellet-Svartisen Nationaal Park, een van de grootste nationale parken van Noorwegen. Het bevat zowel hoge alpine bergformaties met gletsjertongen, als glooiende bergplateaus en beboste valleien. Het klimaat is hier mild als gevolg van de warme golfstroom: in de winter komt het kwik zelden onder de -10° Celsius, wat relatief warm is voor deze streken. De oever van de 21km lange fjord is in de loop van de tijd door het ijs van de nabijgelegen Svartisen-gletsjer zo afgesleten en gepolijst, dat het er op het eerste gezicht uitziet als een zandstrand, maar als je dichterbij komt, blijkt het keihard graniet met een wonderschoon kleuren- en lijnenspel. Graniet is een stollingsgesteente dat gevormd is door het ondergronds stollen van magma. De meeste zwerfstenen die in Nederland na de ijstijden zijn achtergebleven bestaan ook uit graniet.

Glomma Røros 3

2016

De Glomma, de tweede langste rivier van Scandinavië, vindt zijn weg door dit plaatsje Røros en mondt uit in de Oslo-fjord. Omstreeks 1665 werd in Røros een kopermijn geopend. Sindsdien kwamen uit alle windstreken mijnwerkers naar Røros om zeer zwaar werk te verrichten in de mijnen en smelterijen. Al voor de Tweede Wereldoorlog kwam na drie eeuwen een einde aan de koperindustrie. Later werd er met een efficiëntere wijze van winning nog koper gedolven, totdat er in 1977 definitief een einde aan de mijnen kwam. Drie jaar later werd Røros terecht op de Werelderfgoedlijst van de Unesco geplaatst. Het beschermde stadscentrum staat vol met oude houten mijnwerkershuizen en op de oever van de rivier, staan tussen immense steenafvalbergen nog de oude zwartgeteerde werkplaatsen.

Henningsvær 4

2016

Het pittoreske vissersdorp Henningsvær ligt verspreid over een aantal eilandjes in de wateren van de Vjestfjord op de Noorse Lofoten-eilandengroep. Doordat er pas in 1981 een brug gebouwd werd die Henningsvær verbindt met het belangrijkste eiland Austvågøya, is het dorp het  lelijke betonnen tijdperk van de jaren 1960/’70 bespaard gebleven en heeft het veel goed bewaard gebleven traditionele houten Noorse architectuur, zoals bijv. de kleurrijke vissershuizen op palen en pakhuizen langs de haven.

Kust Åmnøya 3

2016

Åmnøya is een klein eiland in het noorden van Noorwegen, even ten zuiden van de stad Bodø. Het woord øya of øy betekent zowel ‘oog’ als ‘eiland’. Ook bij ons wordt het woord ‘oog’ als zodanig gebruikt, bijv. in Schiermonnikoog. Het eiland is verbonden met het vasteland door een reeks van bruggen waarvan de pijlers rusten op meerdere kleine, tussenliggende eilandjes. Het inwonertal is er al jaren aan het teruglopen en schijnt tegenwoordig nog maar uit zo’n 100 mensen te bestaan. Aan de rand van het eiland ligt de 648m hoge berg Risnestinden. Het woord ‘tinden’ betekent tand. Veel bergen met scherpe punten in Noorwegen hebben deze achtervoeging. In het heldere zeewater is te zien dat de berg doorloopt in de Atlantische oceaan.

Maurvangen 9

2016

Camping Maurvangen in Noorwegen ligt ongeveer 1000 meter boven de zeespiegel aan de rivier de Sjoa, populair bij vissers, in het Nationaal Park Jotunheimen, wat ‘het land van de reuzen’ betekent. In dit deel van het Scandinavisch hooggebergte bevinden zich de meeste hoge bergtoppen van Noorwegen (tot 2470 m) en een viertal meren waaronder het Gjendemeer. Het grootste gedeelte van Jotunheimen ligt boven de boomgrens. Ten westen ligt de grote gletsjer de Jostedalsbreen. Hieronder (een deel van) de beschrijving op internet van een wandeling naar het Gjendemeer:

Melfjord 1

2016

Het boegwater laat zijn sporen na in het water van de Melford. Dit is een lange fjord (ruim 33 km) op de poolcirkel in Noord-Noorwegen. Fjorden zijn gevormd door gletsjers die een trogdal door het omringende gesteente hebben gesleten. De fjord zelf is daardoor veel dieper dan de aangrenzende zeebodem (de Sognefjord is bijv.1,3 km diep). Over het algemeen ligt er op enige afstand van de kust een drempel op de zeebodem, bestaande uit het door de gletsjer achtergelaten morene-puin. Soms monden fjorden uit in zoveel kleinere geulen dat de rotsachtige kust verdeeld is in duizenden eilandblokken. Die noemt men scheren of skerries, afgeleid van het oud-Noorse Sker, wat rots in zee betekent. Vaak loopt er onder water een diepe geul parallel aan de kust, langs de bijna ononderbroken reeks van bergachtige eilanden en scheren. Zo’n skerry-beschermde waterweg bestaat er bijv. tussen Kristiansand en Lillesand en langs de gehele 1600 km lange Noorse kust van Stavanger tot de Noordkaap.

Melfjord 2

2016

Varend met de veerboot van Kilboghavn naar Jektvik over de Melfjord in Noord-Noorwegen, passeer je de poolcirkel. Over de achterplecht kijk ik naar Kilboghavn, het verleden wat ik achter me laat. Met mijn rug naar de toekomst varen we over de poolcirkel en ik vraag mij af of ik hier ooit zal terugkeren. Langzaam wordt de kustlijn kleiner en komt de overkant dichterbij. Het is vreselijk koud hier op het water, waar we niet echt op gekleed zijn, dus we gaan als keizerpinguïns maar dicht tegen elkaar aan zitten in een poging om nog wat warmte vast te houden. Jektvik komt langzaam dichterbij en eenmaal aan land is het gewoon weer een mooie warme zomerdag, alleen de overgang van verleden naar toekomst was in dit geval behoorlijk koud…..

Åmnøya 15

2015

Als je vanaf het hoogste punt van dit bergachtige eiland in Noord Noorwegen afdaalt (de berg Risnestinden van 648 meter) kom je vlak bij de kust over dit stuk rotsbodem. Het woord ‘tinden’ betekent tand. Veel bergen met scherpe punten in Noorwegen hebben deze achtervoeging. Ondanks zijn noordelijke ligging heeft het eiland gematigd koude en warme seizoenen, met een gemiddelde temperatuur van -3° celsius in de winter en zo’n 16° in de zomer. Het inwonertal is er aan het teruglopen. In 2001 is de school gesloten en het schoolgebouw omgebouwd tot sportschool en buurthuis met diverse functies, maar desondanks zijn er 10 jaar later nog maar 87 van de 124 inwoners over.

Austafjord 2

2015

Het water stroomt  onder  de brug tussen de eilanden van Ytre Vikna en Inner Vikna (buiten- en binnen-Vikna) bij het dorpje Austafjord in Noorwegen. Langs de kust vind je op sommige plekken walvisbotten, als relikwiën van oude walvisvangsten. Austafjord ligt in een van de rijkste visgebieden in Noorwegen en staat bekend om zijn visindustrie, ongetwijfeld van groot belang voor de plaatselijke bevolking, maar voor mij ging het hier om de structuur van het stromende water, ook al omdat vis aan mij niet besteed is.

Boom Børvasstindan 1

2015

Deze boom is aan zijn einde gekomen op een berghelling ten zuiden van het stadje Bodø in Noorwegen. Het bergmassief eromheen, de Børvasstindan - wat de ‘Børvass-tanden’ betekend in het Noors - bestaat uit twee rijen scherpe pieken van rond de 1000 meter hoog, die een mooi en karakteristiek profiel vormen. De oudste rotsformaties op aarde bestaan uit gneiss en dat geldt ook een groot gedeelte van deze bergen. Dit gesteente heeft sinds zijn ontstaan grote veranderingen doorgemaakt: in de oude kernen van de continenten is het oorspronkelijk aan erosie blootgesteld geweest, daarna onder hoge temperatuur en druk in diepere lagen samengeperst en later door tektoniek weer naar de oppervlakte getild.