Frankrijk Een land dat door mij regelmatig is bezocht, en dan vooral vanwege zijn berglandschappen zoals de Alpen, het Centraal Massif, de Vogezen en de Pyreneeën.

uit 2014 tot 2018 (klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht naar de kunstenaar

Ariège 2

2018

Het departement Ariège is een van de acht departementen in de regio Midi-Pyrénées. In het zuiden grenst het aan Spanje en Andorra. De hoofdstad Foix. Door de eeuwen heen is deze stad altijd al de belangrijkste stad van het departement geweest. Hoewel Foix en haar kasteel vele malen belegerd werden, slaagden de aanvallers er nooit in om het te veroveren. Bij de kruistochten tegen de Katharen, werd een ander kasteel in het gebied, het kasteel van Montségur, wel veroverd door de kruisvaarders en kwamen meer dan tweehonderd Katharen op de brandstapel om het leven, een zwarte bladzijde in de geschiedenis van deze streek.

Ariège 4

2018

Met gemiddeld meer dan 2000 uur zon per jaar is de Midi-Pyrénées, waartoe het departement Ariège behoort, één van de streken in Frankrijk waar de zonbestraling het sterkst is. Op het grootste gedeelte van het grondgebied van deze streek komt de temperatuur zo’n 60 to 80 dagen per jaar boven de 25° C. Het voorjaar valt er zeer vroeg. Als er nog sneeuw ligt op de toppen van de Pyreneeën komt het koren al boven op de heuvels van Gascogne en beginnen de boomgaarden van de Tarn et Garonne al te bloeien. Van begin april tot juni ligt de gemiddelde temperatuur er tussen 16°C en 24°C. Ook de herfst is vaak heerlijk zacht en warm, zelfs oktober heeft nog een gemiddelde maximum temperatuur van 16°C tot 19°C.

Beek La Frayssinette 6

2018

‘In de ban van de Aveyron, van droom tot werkelijkheid’ is een boek geschreven en in eigen beheer uitgegeven door acht Nederlandse stellen die er jaren geleden stuk voor stuk voor kozen om hun geluk in Frankrijk te gaan beproeven. Als lezer kun je ontdekken wat ieder tot deze keuze gebracht heeft en beleef je hun vallen en opstaan mee. Een van deze avonturiers is Peggy, een vriendin van ons van oudsher. Haar huis ‘La Frayssinette’, ligt in een klein valleitje midden in de natuur. Het woon- en leefgedeelte gaat als vanzelfsprekend over in het ruigere landschap eromheen en altijd hoor je het ruisen van de waterval in de beek die onderaan het terrein stroomt.  Behalve een vijftal gastenverblijven en meerdere kampeerplekken, is er inmiddels een grote dansvloer en een kleurrijk terras voor de gasten. Beneden vind je een natuurlijke zwempoel met een waterval, die je het gevoel geeft dat je in het paradijs terecht bent gekomen.

La Frayssinette 3

2018

Dit idyllische plekje in de Franse Aveyron wordt al ruim 35 jaar bewoond door Peggy, een Nederlandse vriendin van ons. Peggy maakt art brut, kleurschilderingen op allerlei materialen, natuurassemblages en mozaïek en ontving in de loop der jaren vele gasten voor wandelvakanties vanuit haar paradijsje. Sinds 20 jaar wordt ze vergezeld door haar partner Vincent. Hij is muzikant en samen zijn ze enthousiaste tangodansers en filmverzamelaars.  Met veel fantasie, veel gesjouw en doorzettingsvermogen hebben ze alle gastenverblijven in hun valleitje van 3,5 ha zelf ontworpen en gebouwd. Sinds deze zomer logeren Peggy’s nichtje Tessa en haar man Ody er, enthousiaste jonge mensen vol idealen. Zij helpen waar nodig, zodat het erop lijkt dat dit paradijsje de toekomst met een gerust hart tegemoet kan zien.

Col de Puymorens 6

2017

Col de  Puymorens 6 De Col de Puymorens ligt op de hoofdkam van de Pyreneeën. Deze berg vormt een waterscheiding tussen de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee. De noordkant van de berg behoort via de rivier de Ariège tot het stroomgebied van de Garonne, en de zuidkant vormt het stroomgebied van de Carol, een zijrivier van de Segre, die uitmondt in de Ebro. Ongeveer tien kilometer ten westen van de Col de Puymorens ligt de Port d’Envalira, met 2409 meter de hoogste pas van de Pyreneeën.

Porté-Puymorens 2

2017

Wanneer je de Col de Puymorens overgaat, op de hoofdkam van de Pyreneeën, kun je kiezen om door te rijden naar Spanje of je rijdt door naar Andorra, de belastingvrije hoofdstad van Europa, waar je je kunt laten verleiden om er je auto te vullen, zoals veel Franse en Spaanse burgers doen. Nou, dan maar liever door naar Spanje…. maar dat is helaas geen rustig bergweggetje meer. Want ondanks de aanleg in de jaren ’70 van een autosnelweg over de meer oostelijk gelegen en lagere Col du Perthus , is dit nog altijd de as Bordeaux/Toulouse/Barcelona voor al het verkeer dat van noordwest naar zuidoost wil.

Stronk 15

2017

  In Lacaune, ten zuiden van het Massif Central in Frankrijk, ligt midden in een bos van beuken en dennen, Lac Raviège. Dit langgerekte stuwmeer dient voor de productie van elektriciteit. Bovendien helpt het de rivier de Agoût onder controle te houden. Nu zijn er veel wandel- en fietspaden kriskras door de bossen. Het meer dankt zijn naam aan het gehuchtje Raviège, dat na de aanleg van de stuwdam in 1957, met z ‘n kasteel, een molen en diverse bruggen onder water verdween, samen met het omringende bos. De gebleekte wortelstronken van de verdronken bomen langs de oever zijn de laatste getuigen van deze rigoreuze ingreep.

Étretat 3

2016

Het historische dorp Étretat aan de Falaisekust in Normandië is vooral bekend om zijn opvallende krijtrotsen, die hier in de loop der eeuwen door de golven gebeeldhouwd werden en op sommige plaatsen zodanig ondermijnd, dat er spectaculaire poorten ontstonden. Bij Étretat liggen drie op dergelijke wijze ontstane bogen en de spitse ‘Aiguille’, de z.g. naald, die hier te zien is. Het is een spitse punt met ervoor een poort die op de kop en slurf van een olifant lijkt. Vanuit Étretat vertrok op 8 mei 1927 de tweedekker ‘L'Oiseau Blanc’ in een poging om de eerste non-stop vlucht van Parijs naar New York te maken, maar het vliegtuigje  verdween ergens boven de Atlantische Oceaan en werd nooit teruggevonden. In Étretat werd een monument opgericht voor de vlucht en de twee piloten, oorlogshelden uit de Eerste Wereldoorlog, maar dat werd in de Tweede Wereldoorlog verwoest. In 1963 werd er een nieuw monument alsmede een museum gewijd aan deze gebeurtenis opgericht.

Kip 1

2016

Wij menen dat kippen niet gezegend zijn met een grote intelligentie, maar de 'kippentaal' is uitgebreider dan de meeste mensen denken. Kippen produceren wel 30 tot 40 verschillende geluiden, die allemaal verschillende betekenissen hebben. Ze waarschuwen elkaar bijv. met luchtalarm: als er een roofvogel in de lucht vliegt, maken ze een soort piepend, krakend geluid terwijl ze bij gevaar aan de grond paniekerig zullen kakelen. De communicatie vindt zelfs al plaats terwijl de jongen nog in het ei zitten. Een moederkloek geeft haar kennis door aan haar kuikens en die antwoorden door gepiep dwars door de eierschaal heen. Kuikens zijn nestvlieders, wat betekent dat ze, nadat ze uit het ei gekropen zijn, meteen kunnen lopen en voedsel zoeken, hoewel ze de eerste dagen vooral zullen doorbrengen in het zachte, warme dons van de moederkloek. Als de kuikens meer zelfstandig op stap gaan en de moeder vindt dat ze te eigenwijs zijn of afdwalen, zal ze ze door middel van haar geklok terugroepen. Het kraaien van de haan heeft zich vanuit een oorspronkelijke baltsroep ontwikkeld tot een seizoensonafhankelijk geluidssignaal, dat hoofdzakelijk tot afbakening van het territorium dient.

Saint Julien de Jordanne 3

2016

Dit dorp ligt in de vallei van de rivier de Jordanne, in het hart van de vulkanische streek de Cantal in de Auvergne in Midden Frankrijk. Het grondgebied van de gemeente bestaat grotendeels uit boerenland en dan vooral weiden waarop rundvee gehouden wordt. De belangrijkste bron van inkomsten van deze boerenbedrijven was de productie van kaas: de bekende Cantal. Oudtijds gebeurde dat in de z.g. ‘burons’, schuren van gestapelde natuursteen op de zomerweiden. De bossen op de berghellingen rond het dorp bestaan uit beuken, essen en eiken. Sinds de jaren ‘50 worden die beheerd door de Forestry Commission. Dat was nodig omdat voor die tijd te veel van de prachtige oude bomen door de bevolking gebruikt werden voor de constructie van woningen en schuren of opgestookt werden als brandhout .

Zonsondergang 3

2015

  Dit schouwspel deed zich voor aan de rivier de Loire bij het Presq’île de Mars in Frankrijk. Na een warme dag  komen er duistere onweerswolken opzetten en voor de nacht invalt strijkt het laatste zonlicht er langs. Omdat bij een hoog staande zon door deeltjes in de atmosfeer voornamelijk blauw licht verstrooid wordt zien wij de hemel overdag als blauw. De andere kleuren van het spectrum blijven in het witte zonlicht ‘gevangen’ en worden voor ons oog niet zichtbaar. Maar wanneer de zon vlak boven de horizon staat en door lucht met een veel hogere dichtheid schijnt wordt het blauwe licht zo sterk gehinderd dat warme kleuren de overhand krijgen.

Bois d' Urmatt 19

2015

Het licht schijnt door de bomen in het Bois d’Urmatt, aan de voet van de Vogezen. De Vogezen zijn een middelhoge bergketen in het oosten van Frankrijk. Hij begint aan de grens met Zwitserland en strekt zich naar het noorden uit langs de westkant van het Rijndal. De ronde toppen van de Vogezen worden ‘ballons’, bolvormige bergen, genoemd. Geologisch gesproken zijn de Vogezen en het Zwarte Woud in Duitsland één gebergte. Als gevolg van druk door de vorming van de Alpen, zakte een gebied er midden tussenin naar beneden en vormde de slenk waar de Rijn nu doorheen stroomt. Dit gebeurde vrij plotseling bij het begin van het tertiair, ongeveer 65 miljoen jaar geleden. Tegelijk stuwden dus de randen omhoog, met als gevolg dat er oudere steenlagen naar boven kwamen en zo de Vogezen en het Zwarte Woud gevormd werden.

Campagna 3

2015

In deze streek in Noord Frankrijk is de ‘grote oorlog’ gevoerd. Nu liggen de landerijen er rustig bij, maar hier worden nog steeds resten uit de oorlog aangetroffen. De Eerste Wereldoorlog, die ook wel de Wereldoorlog of de Grote Oorlog werd genoemd, begon op 28 juli 1914 en duurde tot 11 november 1918, en was gecentreerd in Europa. In de voorafgaande jaren 1912 en 1913 had er een wapenwedloop plaatsgevonden, aangespoord door allerlei radicaal nationalistische en militaristische groepen, die hun regeringen passiviteit tegenover externe bedreigingen verweten. 11 November staat nog altijd bekend als ‘Wapenstilstandsdag’.

Chaudes-Aigues 9

2015

De zon gaat onder op een stormachtige herfstdag in het Centraal Massief bij het plaatsje Chaudes-Aigues inFrankrijk. De toevoeging ‘chaude’ (warm) is te danken aan de dertig natuurlijke warmwater-bronnen met temperaturen variërend van 45° tot meer dan 80°, die in en rond het dorp ontspringen. De meest bekende is de bron van de rivier de Par, die met een watertemperatuur van 82° de warmste bron in Europa is. Het warme water wordt het hele jaar door gebruikt: in de winter worden de woningen en de kerk van het dorp ermee verwarmd en vanaf het voorjaar wordt het weer naar de diverse baden geleid voor de behandeling van reuma.

Ecluse Bras sur Meuse 2

2015

Het groen van de velden langs de Maas bij het dorp Bras-sur-Meuse, verandert in het najaar langzamerhand in bruin. Het is nu tijd om te oogsten in dit gebied in Noord-Frankrijk. Bras-sur-Meuse is een van de sluis-dorpen ten noorden van Verdun aan het Canal de la Meuse. De rivier de Maas is hier voor het grootste deel gekanaliseerd (de oude rivierarmen kronkelen nog overal om het kanaal heen) en telt in totaal 59 sluizen over een afstand van ruim 270 km.

Chaudes-Aigues 8

2014

Vanaf de heuvel bij het kasteel van Couffour, heb je een mooi uitzicht over het Centraal Massief en het dorp Chaudes-Aigues. De toevoeging ‘chaude’ (warm) is te danken aan de dertig natuurlijke warmwater-bronnen met temperaturen variërend van 45° tot meer dan 80°, die in en rond het dorp ontspringen. De meest bekende is de bron van de rivier de Par, die met een watertemperatuur van 82° de warmste bron in Europa is. Het warme water wordt het hele jaar door gebruikt: in de winter worden de woningen en de kerk van het dorp ermee verwarmd en vanaf het voorjaar wordt het water doorgesluisd naar de badinrichtigen voor de behandeling van reuma.

Col d'Ares 1

2014

In de mist doemt deze col op, het is een pas in de Pyreneeën tussen Prats de Molló en Camprodon. De Col d'Ares is de eerste serieuze pas aan de Oostkant van de Pyreneeën die je kunt oversteken als je van Frankrijk naar Spanje wilt of omgekeerd. Niets bijzonder zou je zeggen, maar er is hier wel iets geks aan de hand: aan de Franse kant ligt de pas volgens de bordjes op 1513 meter hoogte, maar aan de Spaanse kant op 1610 meter. Het hoogteverschil bedraagt maar liefst 97 meter!  Of heeft hier een verschrikkelijke aardverschuiving plaats gevonden? Maar nee, het bordje aan de Franse zijde geeft de juiste hoogte aan en dat staat ook op sommige Spaanse topografische kaarten aangegeven. Nu komt het in Spanje wel vaker voor dat een hoogtebord er flink naast zit, maar hoe komt dat? Of is een meter in Spanje 94 cm? Als dit het geval zou zijn, dan klopt het ook dat men in Spanje denkt dat de Sierra Nevada  de hoogste passen van Europa heeft en men in Frankrijk de Col de Bonette de hoogste pas in Europa noemt.

La Joux 1

2014

Binnen de driehoek Joinville, Neufchâteau en Chaumont, in de Haute Marne in Frankrijk, stroomt deze beek met de naam La Joux door een opmerkelijk bosrijke vallei. Op een stille najaarsavond weerspiegelt het oppervlak van de beek het schemerlicht tussen de bomen en struiken.

La Joux, Haute-Marne 4

2014

Dit sprookjesachtige bos groeit in de vallei van het riviertje de Joux in de Haute-Marne in Frankrijk. De stammen zijn begroeid met klimop en maken het bos bijna ondoordringbaar. Aan weerskanten van het pad dat hier langs de beek loopt, staat het in de zomer vol orchideeën. Je hebt het gevoel dat hier elk moment een trol, kabouter of een of ander fabeldier tevoorschijn zou kunnen komen, maar die heb ik deze keer helaas niet gezien.

Parasol paddenstoel 4

2014

De grote parasolzwam is een paddenstoel met een lange steel en grote hoed die op een parasol lijkt. Het is een veelvoorkomende soort die groeit op natte grasgebieden. Deze zwam staat ook vaak in heksenkringen. De ondergrondse schimmeldraden, de z.g. ‘zwamvlok’, van bepaalde paddenstoelensoorten groeit in alle richtingen tegelijk uit en scheidt enzymen af die de voedingsstoffen voor planten en bomen beter verteerbaar maken. Daar waar de organische stoffen in de bodem uitgeput raken, sterven de schimmeldraden af. Eigenlijk leeft dus alleen het buitenste gedeelte van de heksenkring. Het dode binnenste gedeelte vormt een compacte, waterafstotende massa. Voordat in 1807 werd ontdekt dat heksenkringen door schimmels worden veroorzaakt, waren er allerlei bovennatuurlijke verklaringen in omloop. De heksenkring heeft een geheimzinnig karakter door zijn ronde vorm en doordat de paddenstoelen vaak plotseling (soms in één nacht) opkomen. Vroeger werd algemeen gedacht dat het betreden van de kring gevaarlijk was: als men er in stapte, zou men de hele nacht in de heksenkring moeten blijven, een ziekte oplopen of zelfs nooit meer terugkomen….