Spanje Een indrukwekkend land met prachtige ruige bergketens, kloven en hoogvlakten,dat ooit tegen Europa aangebotst is.

uit 2016 tot 2017 (klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht naar de kunstenaar

Camporredondo 1

2017

De Camporredondo vallei ligt op 800 m hoogte in de provincie Palencia  in Castilla y Leon in Spanje en is omgeven door heuvels, heidevelden en dennenbossen. Er zijn in deze vallei twee stuwmeren, die het water van de rivier de Carrion regelen. Deze stuwmeren zijn in de loop van 30 jaar gebouwd. Door de reservoirs is een groot irrigeerbaar gebied ontstaan, wat veel invloed heeft gehad op de economie van deze streek. De traditionele gewassen die op de voorheen droge grond gedijden, zijn nu vervangen door meer winstgevende gewassen, zoals suikerbieten, maïs en luzerne…….

Coll de Nargó 22

2017

Coll de Nargó grenst aan de Segre-vallei in het ruige pre-Pyreneeën gebied van Spanje, zo'n 50 km ten zuiden van Andorra. De rivier de Segre is een zijrivier van de Ebro, en heeft zijn bronnen in de Franse Pyreneeën. Hiervandaan stroomt hij lang in westelijke richting, waarna hij zich bij de rivier de Valira uit Andorra voegt, en tenslotte in de vlakten van Catalonië uitmondt in de Ebro. Coll de Nargó heeft spectaculaire klimwanden op 1300 meter hoogte, omgeven door hogere toppen van de Spaanse Pyreneeën, waarvan sommige een groot deel van het jaar besneeuwd blijven. In het najaar hebben de loofbomen hier prachtige herfstkleuren.

Fermoselle 2

2017

Hoog staat het gele gras rond het dorpje Fermoselle in een dunbevolkt deel van de regio Castilla en León in westelijk Spanje. Je bent hier op 700 meter hoogte boven de zeespiegel aan de rivier Duero, die hier de grens met Portugal vormt. Het middeleeuwse dorp Fermoselle is door de eeuwen heen goed bewaard gebleven en ligt niet ver van het natuurpark Arribes del Duero, met zijn 150m hoge kliffen langs een 163 kilometer lange kloof in de rivier. In het natuurpark zijn verschillende bedreigde vogelsoorten te vinden, waaronder de zwarte ooievaar. In dit landschap van steile hellingen, was landbouw alleen mogelijk dankzij terrassen. Er worden verschillende soorten fruit, amandelen, druiven en olijven geteeld, die in het beschutte Fermoselle klimaat goed gedijen, net als bijv. bramen, wilde rozen, lavendel en tijm.

Foz de Lumbier 13

2017

Dit is een deel van een rotswand in de kloof van Lumbier in de buurt van de Sierra de Leyre in de Spaanse streek Navarra. De kloof is 1300 m lang en gevormd door de rivier de Irati. De wanden zijn 150 tot wel 400 meter hoog. Boven onze hoofden vliegt een groot aantal Vale Gieren die overal tegen de rotsen blijken te nestelen. Nadat we een tijd langs de rivier gelopen hebben, buigt het pad af en passeren we een stikdonkere tunnel, die van 1911 tot 1955 gebruikt is voor de eerste elektrische trein van Spanje. De trein verbond Pamplona met Sangüesa en werd, niet verwonderlijk, de ‘Irati’ genoemd.

Gemaal Rio Arba 1

2017

Deze muur van het oude gemaal in de rivier de Arba, een zijrivier van de Ebro in Spanje, is in de loop van de tijd aangetast door zon en wind. Het lijkt er op dat vogels (zwaluwen?) nest-holletjes in de zachte kleimuur hebben gemaakt. Dat zou niet zo gek zijn, want waarschijnlijk zijn er in het uitgestrekte vlakke bouwland hieromheen, wat door het gemaal geïrrigeerd wordt, meer dan genoeg insecten als voedsel te vinden.

Karrenspoor 2

2017

Na een regenbui is een karrenspoor in de modder zichtbaar gebleven tussen de olijfbomen vlakbij de stad Alcañiz in de provincie Aragon in Spanje. De stad Alcañiz is gesticht door de Moren, wat de naam, die begint met ‘Al’, al deed vermoeden. Gedurende de 12e eeuw werd de stad diverse malen door christelijke vorsten veroverd, en ook weer door de Moren terugveroverd. Ik heb geen idee hoe lang dit spoor hier al ligt en hoe lang het nog zichtbaar zal blijven, maar ik vond het er mooi uit zien.

Olijfboom 12

2017

Al zo’n zesduizend jaar worden rond de Middellandse Zee olijven gekweekt. Warme droge zomers en relatief milde winters zijn een ideaal klimaat. De vrucht wordt gegeten en uit de pit en het vruchtvlees wordt olijfolie gewonnen, niet alleen voor het bereiden van voedsel, maar ook als brandstof voor verwarming en verlichting, als geneesmiddel of als basis voor cosmetica (bijv. zeep). Er bestaan een 20-tal soorten van het geslacht Olea en wel 80 ondersoorten met grote en kleine vruchten. De meeste mensen kennen het onderscheid tussen groene en zwarte olijven. Groene of zwarte olijf is echter geen kwestie van soort, maar van tijdstip van oogsten. De groene olijven zijn eigenlijk de onrijpe vruchten. Rijpe vruchten zijn zwart, diepbruin of paars, zachter en wat sterker van smaak. De olijf groeit uit tot een groenblijvende boom van een meter of negen met een dikke, grillige stam, die aanvankelijk relatief langzaam groeit. Vanwege de lengte van de wortels moet er bij het planten een minimale afstand tussen de bomen worden aangehouden. Pas na 5 jaar begint de boom vruchten te dragen. Olijfbomen kunnen vele honderden jaren oud worden en zijn dan bijzonder waardevol. Deze boom viel op doordat hij vlakbij de kruin een bult had, maar zo te zien had hij er geen last van, want hij zal vol vruchten.

Olijfboom Pitres 8

2017

Al duizenden jaren wordt de olijfboom in de literatuur van landen rond de Middellandse Zee genoemd. Volgens de Griekse mythologie schonk Pallas Athene een olijfboom aan de stad Athene. Nog steeds staat er daarom een olijfboom op de Akropolis. Ook in de Joodse cultuur wordt de boom als symbool van vrede en geluk beschouwd. Deze olijfboom staat in Pitres in Spanje. De olijvenoogst vindt in het late najaar plaats. Er zijn verschillende manieren om de vruchten te plukken. Ten eerste kan met een emmertje de boom in geklommen worden, waarna de olijven in het emmertje gerist worden. Ten tweede kan er een net of kleed onder de boom gelegd worden, waarna de boom geschud wordt en de takken met stokken bewerkt worden, zodat de olijven in het net of kleed vallen, waarna ze in een mand of krat geschud kunnen worden. Ten derde kunnen de olijven met een soort harkjes van de takken getrokken worden. Ook dan vallen de olijven in een net of kleed. Er is ook een elektrische variant van de hark in gebruik, waarbij de 'hark' ronddraait.

Peña Ubiña 5

2017

Een van de hoogste toppen in de Cantabrische bergketen is de Peña Ubiña met een hoogte van 2.417 meter. Eeuwenlang werd er op de hellingen van deze bergen gedurende het zomerseizoen vee gehoed.  Vermoedelijk zijn er in die tijd al herders geweest die uit nieuwsgierigheid de top beklommen hadden, maar de officiële beklimming staat op naam van twee broers uit Leon, Santiago en Diego Mella Alfageme, vergezeld door Philip Frick, een Duitser die zich in Leon gevestigd had. Zij bereikten de top van de Peña Ubiña onder winterse omstandigheden op 28 februari 1932. De schrijver José Ramon Lueje, die een groot liefhebber van deze bergen was, schreef er talloze artikelen over en vervaardigde een nauwkeurige topografische kaart van het Ubiña-massief op schaal 1: 25.000.

Rio Segura 12

2017

De Río Segura is een rivier in het zuidoosten van Spanje. De rivier ontspringt in een kalkstenen grot bij het dorpje Fuente Segura (bron van de Segura) in Andalusië en na een tocht van 325 kilometer oostwaarts door het droogste gebied van het Iberisch schiereiland, mondt ze bij Murcia uit in de Middellandse Zee. In de winter en de herfst overstroomde de rivier regelmatig, maar in de zomer stond de bedding nagenoeg droog. Om deze onregelmatigheid in de watertoevoer op te heffen, werden er dammen gebouwd en verschillende delen van de rivier gekanaliseerd. Dat heeft geleid tot het herstel van inheemse plantensoorten en in het hele stroomgebied economisch voordeel gebracht.

Atienza 2

2016

Atienza is een dorpje met ruim 400 inwoners gelegen in de provincie Guadalajara in Spanje. Het klimaat is er over het algemeen droog en heet, maar dat levert ook allerlei prachtige grondkleuren op, waarvan de diverse schakeringen in deze velden zichtbaar zijn. Hoog op een rots staat het kasteel van Atienza, gebouwd op de fundamenten van oudere Romeinse en Visigotische versterkingen. Het vormde een belangrijk onderdeel van de Moslim verdedigingslinie langs de rivier de Duero en werd in de afgelopen eeuwen afwisselend door Christenen en Moslims veroverd.

Cañón del Río Lobos 10

2016

Dit is een deel van het beschermd natuurgebied van de Lobos River Canyon. Doordat de rivier zijn kalkstenen oevers uit het Mesozoïcum heeft uitgesleten, werden tientallen meters hoge wanden gevormd. Deze canyon is het resultaat van een dubbele erosie: als gevolg van slijtage door de rivier zelf en als gevolg van het oplossen van de kalksteen door het water. Het hele gebied is trouwens een enorm karst-systeem met vele grotten en ondergrondse kanalen. 

Cañón del Río Lobos 5

2016

Dit is een deel van het beschermd natuurgebied van de Lobos River Canyon. Doordat de rivier zijn kalkstenen oevers, daterend uit het Mesozoïcum, heeft uitgesleten, werden aan weerskanten tientallen meters hoge wanden gevormd. Het hele gebied is een enorm karst-systeem met vele grotten en ondergrondse kanalen. De hoge wanden van de canyon  met zijn richels en spleten biedt een unieke habitat voor roofvogels zoals de Egyptische gier, de arend, slangenarend, slechtvalk, havik, torenvalk en steenuil.

Embalse de la Cuerda del Pozo 7

2016

La Cuerda del Pozo is een stuwmeer in de rivier de Douro, ter hoogte van Soria in Spanje. Het is ook bekend als het stuwmeer van La Muedra, de naam van het dorp in de oorspronkelijke vallei, die werd overspoeld door de aanleg van de dam. In het midden is nog de toren van de kerk te zien. Het stuwmeer levert nu drinkwater aan o.a. de stad Soria. Als je aan de oever staat in het najaar, na een lange tijd van droogte, is het moeilijk voor te stellen dat dit water als drinkwater wordt gebruikt. Toch komt er uit de kranen in de omgeving wel gewoon schoon drinkwater, waar we niet ziek van geworden zijn.

Embalse de Valdecañas 1

2016

Rond het dorp Valdecañas de Tajo in Spanje lag eens een moeras, dat een deel was van het stroomgebied van de rivier de Taag. In 1956-1963 werd hier een stuwdam gebouwd. Nu is het dorp verdwenen in het Embalse de Valdecañas, net als de oude Romeinse stad Augustobriga, die aan de oever van de rivier en aan de Romeinse weg lag, die van Emerita Augusta (het tegenwoordige Mérida) naar Caesarobriga liep. De enige overblijfselen zijn de zuilen van de oude tempel die in 1963 verplaatst werden naar de rand van het stuwmeer.

Mijas 3

2016

In de berm van de bergweg boven de witte huizen van het dorpje Mijas, gelegen aan de Costa del Sol in de Spaanse regio Andalusië, stonden deze bloemen volop te bloeien. Het was een mooie plant met smalle kelken, maar hij was mij onbekend. Thuis nog navraag gedaan en op het internet gezocht, maar ik kwam er niet achter hoe deze plant heet, dus ik ben er nog steeds nieuwsgierig naar!

Sierra de las Nieves 14

2016

In het najaar is de lucht strakblauw in het natuurgebied Sierra de las Nieves, in de provincie Málaga in Andalusië (Spanje). Hoewel de bergen slechts enkele tientallen kilometers verwijderd zijn van de Costa del Sol, brengt de hoge ligging met zich mee dat er inderdaad kans op sneeuwval is (‘nieves’ betekent sneeuw). Het park beschikt over een enorme natuurlijke rijkdom, met veel verschillende flora en fauna, zoals de Spaanse zilverspar of de Gallische eik en diersoorten als de steenbok en de otter. Enkele bomen, de Pinsapo de Las Escaleretas, een Spaanse zilverspar, en de Castaño Santo, een kastanje van 800 of 1000 jaar oud, zijn er tot natuurmonument verklaard.

Sorbas, Almeria 1

2016

De hitte is bijna voelbaar in het woestijnlandschap bij het plaatsje Sorbas in de provincie Almería in Spanje. Omdat het landschap en klimaat lijkt op het landschap in het zuidwesten van de VS, zijn er in de jaren ’60 enkele western-steden gebouwd, waar veel spaghetti-westerns, zoals ‘The good, the bad and the ugly’ of ‘For a fistful of dollars’ opgenomen zijn. Ondergronds vind je hier de grotten van Sorbas. Zij bevinden zich in het natuurgebied ‘Karst en Yesos de Sorbas’, op enkele kilometers buiten het plaatsje. De grotten, met afgronden, stalactieten en stalagmieten, zijn ontstaan door water-erosie. Er zijn 1500 grotten in kaart gebracht in een gebied van 12 km2, een van de grootste grot netwerken in Europa. In de zomer zijn  er rondleidingen.

Valle del Tietar 2

2016

Dit weelderige gras groeit in de Valle del Tietar, een vallei aan de zuidkant van de Sierra de Gredos in Spanje. Het stroomgebied van de Tietar, een zijrivier van de Taag, heeft een uitgesproken reliëf. Aan de noordkant wordt het begrensd door meer dan 2000 meter hoge bergen en ruige kloven met panoramisch uitzicht over de hele vallei. Door de overvloed aan water heerst hier een gunstig microklimaat met een aangename temperatuur gedurende het hele jaar.

Wolken Sierra de Gredos 4

2016

Als de zomer op zijn eind loopt neemt de vochtigheid in dit over het algemeen zeer droge gebergte, de Sierra de Gredos in Spanje, toe. Wolken spelen om de toppen van de hoogste berg hier, de bijna 2600 meter hoge Pico Almanzor. Aan de voet ervan slingert zich een oude Romeinse weg. Een deel van deze streek, het La Vera gebied, heeft veel  spectaculaire kloven en mooie bergmeren en een wat milder klimaat dan de rest van de bergketen, waar de zomers over het algemeen heet zijn en waar in de wintermaanden de hoger gelegen delen erg koud kunnen worden.