Deze map bevat kunstwerken die ik gemaakt heb n.a.v. indrukken op een reis door Engeland en Schotland, o.a. de Schotse Hooglanden, langs de kust, Engelse- en Schotse tuinen.

uit 2017 tot 2019 (klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht naar de kunstenaar

Aeonium arboreum 5

2019

Aeonium arboreum is een overblijvende subtropische vetplant, met aan het uiteinde van zijn stengels tot 25cm grote bladrozetten. Hij kan wel tot 2m hoog worden en groeit op zonnige of licht beschaduwde plaatsen op verweerde vulkanische bodem. Hij komt van nature voor op de westelijke Canarische Eilanden Tenerife, La Palma, El Hierro, La Gomera en Gran Canaria. Dit exemplaar groeide in de volle grond in de Inverewe Gardens, een botanische tuin aan de Westkust van Schotland. Het vriest daar ’s winters niet door de Warme Golfstroom die het zeewater op temperatuur houdt.

Durness stones 16

2019

Durness ligt aan de noordkust van de Schotse Hooglanden, ongeveer 190 km ten noorden van Inverness. Dit afgelegen gebied, dat al sinds de steentijd bewoond is, is dunbevolkt en strekt zich uit vanaf de inham van Loch Eriboll, oostelijk van Durness, tot Cape Wrath, de meest noordwestelijke punt van het Schotse vasteland. In later eeuwen werd deze streek beheerst door de clans Mackay en Morrison die in een dikwijls bloedige strijd verwikkeld waren met de Mcleods en de Macaulays. In 1793, heetten de inwoners van Durness, op enkele na, nog steeds allemaal Macaulay, Morrison of Mcleod.

Golf Norfolk 5

2019

De golven beuken hier op de kust van Norfolk, houten golfbrekers bedaren het geweld van de zee. De eerste bewoners hier waren waarschijnlijk de Angelsaksen in de 5e en 6e eeuw. Mogelijk vestigden zich twee verschillende groepen in dit gebied, ieder aan een kant van de rivier. De ene vestiging werd Northwic (het latere Norwich), de ander Westwic. Al gauw werd Northwic een welvarende handelsstad, die zijn eigen munten sloeg en met z’n schepen overzees de Rijn op voer. Aan deze welvaart kwam een einde toen koning Sven Gaffelbaard de stad in 1004 plat brandde. Toch werd er in de late middeleeuwen weer veel geld verdiend aan de handel in wol, die naar allerlei Europese landen werd geëxporteerd. De stad ontwikkelde zich voorspoedig en was in de 14e eeuw, na Londen de grootste stad van Engeland. In de 18e eeuw was Norwich nog steeds een van de 50 grootste steden van Europa, waar het intellectuele leven bloeide.

Hell's Mouth Cornwall 7

2019

We zijn hier bij Hell’s Mouth, aan het South-West Coast Path in Cornwall, Engeland, waar hoge kliffen uittorenen boven het helderblauwe water van de Atlantische Oceaan, met wat aanslibbende modder rondom rotsen die boven het water uit steken. Het ziet er nu rustig uit, maar dat is natuurlijk ook wel eens heel anders. Soms beuken de golven hier tegen de kust en onlangs stortte er ongeveer 110.000 ton rotswand - misschien wel de rotsen die we hier zien - in zee, een gebeurtenis die toevallig op video vastgelegd werd.

Higher Sharpnose Point 3

2019

Aan de westkust van Cornwall (GB) steken ontelbare kleine rotsachtige landtongen de Atlantische Oceaan in. Ze worden aangeduid als ‘punt’, ‘neus’ of ‘hoofd’, vandaar de naam  ‘het-hogere-scherpe-neus-punt’. Dit is het uitzicht vanaf het smalle pad, dat over de kliffen naar Hawker’s Hut, niet ver van Morwenstow, loopt. De historische hut werd gebouwd door Robert Stephen Hawker (1803-1875), een excentrieke predikant, dichter en antiquair. Hij bouwde de hut van drijfhout en hout uit scheepswrakken, gedeeltelijk in de heuvel en bedekte hem met aarde en een grasdak. Dominee Hawker bracht er vele uren door met het schrijven van gedichten, het ontvangen van beroemde tijdgenoten en het roken van opium…. Het is momenteel het kleinste eigendom van de National Trust.

Lynmouth Bay 1

2019

Deze baai  aan de noordkust van  Devon, Engeland, ligt aan hoge kliffen die de dorpen Lynton en Lynmouth van elkaar scheidden en die in de 19e eeuw een groot obstakel vormden voor de economische ontwikkeling. Vanwege de afgelegen ligging van het gebied en de ruige geografie, waren beide dorpen aangewezen op vervoer over zee voor de meeste eerste levensbehoeften zoals steenkool, levensmiddelen etc., die vervolgens door pakpaarden en karren de steile heuvel op vervoerd moesten worden. De kliffen leverden ook problemen op voor de snelgroeiende toeristenindustrie in de 19e eeuw. Vanaf ongeveer 1820 begonnen vakantiegangers op schoepenstomers uit Bristol, Swansea en andere havens bij Lynmouth aan te leggen. Pony's, ezels en koetsen brachten ze naar boven, maar de steile hellingen leidden ertoe dat de dieren slechts een korte levensduur hadden…..

West Putford 2

2019

Aan de bomen langs de smalle weggetjes van West Putford in Devon in Engeland te zien, gaan stevige winden vanuit de oceaan hier geregeld flink te keer! Door dit gebied stroom de rivier de Torridge. De rivier ontspringt in de buurt van Meddon, heeft op sommige stukken steile beboste oevers en stroomt in een lange lus door dit fraaie landbouwgebied.

West Putford, 5

2019

West Putford, 5   Zo op het eerste gezicht niet zou je niet denken dat in dit door winden geteisterde landschap nog een ander volk leeft dan de Britten. Maar dat is wel degelijk het geval, n.l. in The Gnome Reserve, waar meer dan 2000 kabouters en feeën te vinden zijn. Het 4 hectare grote kabouterreservaat werd in 1979 opgericht door kunstenares Ann Atkin en omvat een bos, een beek, een vijver, een weide en een wilde bloementuin met zo´n 250 geëtiketteerde soorten wilde bloemen, kruiden, grassen en varens. Aan de bezoekers worden puntmutsen uitgedeeld, zodat ze zelf kunnen opgaan in het kabouterparadijs. Hopelijk waaien de puntmutsen niet af……

Arrochar 5

2018

We zijn hier vlak bij het Loch Long, een zeearm bij het dorp Arrochar ten noorden van Glasgow, waar de Schotse Hooglanden beginnen, het land van hoge toppen en diepe meren. De boomtakken en het struikgewas zijn met mos bedekt door de mist die regelmatig uit het Loch Long optrekt. Gedurende meer dan vijf eeuwen werd dit gebied beheerst door de stamhoofden van de Clan MacFarlane en daarvoor door hun voorouders, de baronnen van Arrochar. In de 13e eeuw was deze nederzetting een belangrijk doelwit voor Viking-rovers, die hier met hun boten gemakkelijk landinwaarts konden varen om de onbeschermde nederzettingen in het binnenland aan te vallen.

Binnenin 7

2018

In het Fredville Park in Nonington, in het graafschap Kent in Engeland, zijn wij op zoek naar de Fredville Oak, die door kenners en liefhebbers beschouwd wordt als de meest indrukwekkende eik van Groot Brittannië. Het is n.l. ook één van de dikste eiken van het Verenigd Koninkrijk en bovendien een ongeknotte boom (de Britten spreken van een 'maiden oak') met een vrij lange stam en een forse kroon. In de vroege twintigste eeuw is een enorme tak afgebroken op 3 tot 4 meter hoogte aan de zuidzijde van de stam. Sindsdien gaapt hier een enorm gat waardoor je in de volledig holle stam, als in een donkere grot naar binnen kunt kijken.

Boomstam Rendlesham 1

2018

In Suffolk in Groot-Brittanië ligt het Rendlesham Forest, dat hoofdzakelijk uit eikenbomen bestaat. In een gedeelte dat het ‘Ugly Wood’ werd genoemd, groeiden hele oude, grillig gevormde eiken, dus in onze ogen verre van ‘ugly’, maar juist heel interessant! Dit is de schors van zo’n eik. Door het ‘Ugly Wood’ liep ook een pad naar een beroemde UFO-site. In 1980 werden er n.l. wonderlijke lichten waargenomen op de Royal Airforce Basis Woodbridge, die toentertijd ook werd gebruikt door de US Air Force. Veel van het USAF personeel, waaronder de commandant, beweerde de UFO’s gezien te hebben. Dit incident is de bekendste UFO-waarneming in Groot-Brittannië en zelfs een van de bekendste UFO-incidenten wereldwijd. Het is wel vergeleken met het ‘Roswell’-incident in de VS en wordt soms aangeduid als 'Britain's Roswell'. 

Durness bay 6

2018

Dit zijn rotsen op het strand bij het afgelegen dorpje Durness in het noordwesten van Schotland. Met zijn 400 inwoners is het de grootste nederzetting in deze dunst bevolkte regio van West-Europa. De plek is alleen via een z.g. ‘single track road’ te bereiken. In de Middeleeuwen maakte dit gebied deel uit van het Sutherland, het zuidelijke land van de Vikingen. De oorspronkelijke naam van deze streek was ‘Dyrnes’, wat in het Noors ‘herten-landtong’ betekent, hoewel het ook van het Gaelic ‘Dorainn Nis’ zou kunnen komen, wat stormpunt betekent. Er is een ongewoon grote verscheidenheid aan gesteenten voor zo'n relatief klein gebied, rotsen van verschillende aard en leeftijd liggen er aan de oppervlakte, wat te wijten is aan een uitgebreid netwerk van breuklijnen.

Fredville Park Eik 5

2018

In het Fredville Park in Nonington, in het graafschap Kent in Engeland, staat de Fredville Oak, die door kenners beschouwd wordt als de meest indrukwekkende eik van Groot Brittannië. De eeuwenoude eik staat verscholen in de tuin van de boswachters-woning in dit park. Over de leeftijd van deze boom lopen de meningen sterk uiteen. Er zijn mensen die stellen dat hij minstens 1000 jaar oud moet zijn, maar de bekende Engelse dendroloog Alan Mitchell schatte hem in 1990 op ongeveer 450 jaar, dat betekent dat hij nu zo’n 480 jaar oud moet zijn, nog altijd een respectabele leeftijd. De boom heeft een omtrek van + 12,5m. In 2009 brak er op zo'n 8 m hoogte aan de noordkant  een reusachtige, dubbele tak af, één van de laatste primaire takken die zelf al een omtrek van 4m heeft!

Fredville Park stronk 4

2018

Fredville Park is een publiek toegankelijk landgoed in Nonington, in de buurt van Canterbury in Kent. Het licht glooiende park heeft een open karakter en is rijk bezaaid met allerlei eeuwenoude, vrijstaande bomen. Op de wandeling door het park zagen we o.a. veel indrukwekkende tamme kastanjes en stronken van ontwortelde bomen, maar we zijn op zoek naar een zomereik met de naam  'Majesty'. Deze Fredville Oak wordt door kenners en liefhebbers beschouwd als de meest indrukwekkende eik van Groot Brittannië. Sommigen spreken zelfs over de meest indrukwekkende boom van het land. Het is tevens één van de dikste eiken van het Verenigd Koninkrijk, maar waar de meeste andere superdikkerds knoteiken met een korte stam en een klein kroontje zijn, dan wel eiken die het uiterlijk van een ruïne vertonen, is de Majesty een ongeknotte eik met een vrij lange stam en een forse kroon. In de vroege twintigste eeuw is er aan de zuidkant een enorme tak afgebroken. Sindsdien gaapt hier een enorm gat waardoor je ziet dat de stam volledig hol is.

Fredville Park stronk 9

2018

De wortels van deze stronk van een van de vele indrukwekkende tamme kastanjes in het Fredville Park in Nonington geven een inkijk in een sprookjeswereld. Je verdwaalt tussen de wortels en ontdekt steeds weer andere dingen. Maar ja, we kwamen naar dit landgoed voor de ‘Majesty’, de eeuwenoude Fredville Oak.  Over de leeftijd van deze eik lopen de meningen sterk uiteen. Er zijn mensen die beweren dat hij minstens 1000 jaar oud moet zijn. De bekende Engelse dendroloog Alan Mitchell schatte hem in 1990 echter op ongeveer 450 jaar, toch nog steeds een zeer respectabele leeftijd….  

Golf Norfolk 6

2018

Norfolk in East Anglia is een kwetsbaar, laaggelegen gedeelte van Engeland. Net als in Zeeland werd het gebied in 1953 getroffen door een overstroming vanuit de Noordzee. Houten golfbrekers moeten het laaggelegen deel van de kust tussen Kelling en Lowestoft Ness beschermen. Al in 2006 is er een North Norfolk Shoreline Management Plan opgesteld waarin maatregelen beschreven worden om de kust in de toekomst te vrijwaren van overstromingen i.v.m. de verwachte zeespiegelstijging, maar het plan stuitte op weerstand bij de bevolking en is nog niet door de lokale autoriteiten aanvaard.

Kastanje 2

2018

Hier in het Fredville Park in Nonington in Engeland, liggen opengebarsten kastanjebolsters op de grond. Vanaf oktober vallen ze uit de bomen: stekelige bolsters met daarin kastanjes. De bekende ronde, gladde, donkerbruine paardenkastanje is niet eetbaar, maar deze gepunte, tamme kastanjes zijn gezonde herfstnoten, die je zelfs rauw kunt eten. Gepoft, geroosterd of verwerkt in een puree zijn ze nog lekkerder en wat zoeter van smaak.

Durness stones 7

2017

Dit is een deel van een stuk steen aan de kust van Durness in het noorden van Schotland. Het landschap van dit gebied is in schril contrast met de omgeving, die over het algemeen vrij vlak en vruchtbaar is. Voor zo'n relatief klein gebied, heeft het n.l. een ongewoon grote verscheidenheid aan rotsen. Dit is te wijten aan een uitgebreid stelsel van breuken in de omgeving, waardoor een grote verscheidenheid aan steensoorten van verschillende leeftijden met elkaar in contact is gekomen. Als gevolg hiervan is Durness tijdens de zomermaanden een populaire bestemming voor geologie-studenten

Erchite Woods 1

2017

Op de hellingen tegenover Urquhart Castle bij Loch Ness in Schotland, is het haast niet te vermijden dat je gaat geloven in wezens die niet bestaan. In dit bos bekruipt je het gevoel dat je door trollen, monsters of kabouters wordt bekeken. Het zou je niet verbazen als er in het meer een prehistorisch dier zou  zwemmen, of als er in het donkere bos een reus zou verschijnen. Een reus met een Schotse kilt en rode laarzen en op zijn jasje knopen van berkenbomen, die erop genaaid zijn met schapenwol. Waarschijnlijk is hij van plan om een maaltje vis te verschalken, tenslotte moet hij ook elke dag aan zijn voedsel zien te komen. Nu maar hopen dat hij me niet in de gaten krijgt, want ik weet niet of ik me snel genoeg  uit de voeten kan maken…. Eén ding is zeker: het is hier een avontuurlijke gebied!

Erchite Woods 9

2017

Erchite is de naam van een sparrenbos op de hellingen boven Loch Ness in Schotland. De sparappels zijn een favoriet voedsel voor rode eekhoorns, dus er is een zeer gezonde populatie van deze dieren. Vanuit het bos heb je een fraai uitzicht op Loch Ness. Gezien de spookachtige sfeer van deze omgeving, kom je al gauw op de gedachte dat hier wel een prehistorisch dier zou kunnen leven, en volgens de sage is dat ook zo, het gaat hier om Nessie. Sommige mensen denken dat Nessie (een geëvolueerde versie van) een Plesiosaurus is, die zich in Loch Ness gevestigd heeft. Eén Nessie zou het natuurlijk geen 65 miljoen jaar volhouden, dus zouden ze zich in stand hebben moeten houden in een waarschijnlijk kleine populatie. In het jaar 2000 vond de meest recente zoekexpeditie van grootschalige omvang plaats. Twaalf wetenschappers trokken er met boten en sonarapparatuur op uit. De expeditie kwam een object tegen van zo'n vijf meter lang dat ongeveer de vorm had van Nessie. Om te controleren of het niet eventueel een wrak van een bootje was, voer men nogmaals over dezelfde plek, maar het object was ditmaal weg. Er drijft dus in ieder geval iets massiefs rond, maar de vraag is: wat? Het zou een jong kunnen zijn of een volwassen Plesiosaurus die door miljoenen jaren evolutie kleiner is geworden omdat de prooidieren dat ook werden. Overleven in Loch Ness is niet makkelijk omdat er weinig voedsel is, maar aan de andere kant leven de dieren die er voorkomen er al een hele tijd en kan er een goed functionerend ecosysteem ontstaan zijn.